ΜΟΡΦΗ, ΟΓΚΟΣ ΚΑΙ ΥΛΙΚΟ
Έχοντας μαθητεύσει κοντά στον Θανάση Απάρτη στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, ο Καλέβρας οικοδόμησε το έργο του μέσα από την άμεση σχέση με την ύλη. Η πέτρα και το μάρμαρο τονίζουν το βάρος, τη χάραξη και την αντίσταση του όγκου· ο γύψος διατηρεί την αμεσότητα της πλάσης· ο μπρούντζος μεταφέρει αυτές τις χειρονομίες σε μια ανθεκτική μορφή.
Σε όλα αυτά τα υλικά, το ανθρώπινο σώμα απλοποιείται σε μάζες, καμπύλες και κενά. Η γυναικεία μορφή, ο κύκλος και οι σχέσεις ανάμεσα σε δύο ή περισσότερες μορφές επανέρχονται σε όλο το έργο του, δημιουργώντας ένα λεξιλόγιο ισορροπίας, κίνησης και κοινής παρουσίας.
ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟ ΕΡΓΟ
Ένα επαναλαμβανόμενο κυκλικό μοτίβο μετατρέπεται σε μια συμπυκνωμένη μελέτη της συνέχειας και της κίνησης. Το ακανόνιστο περίγραμμα εμποδίζει τη μορφή να γίνει αμιγώς γεωμετρική, ενώ το κεντρικό κενό ενσωματώνει τον χώρο στο γλυπτό.