ΜΑΡΜΑΡΙΝΑ ΓΛΥΠΤΑ

Αμαζόνες

Amazons

Πολλές γυναικείες παρουσίες συμπυκνώνονται σε έναν ενιαίο, τραχύ όγκο, με τα σώματά τους να υποδηλώνονται μέσα από τόξα, ακμές και στρογγυλεμένες κοιλότητες. Η λάξευση ακολουθεί τη συμπαγή μάζα της πέτρας, ανοίγοντας ταυτόχρονα εσωτερικές διαδρομές που θέτουν την επιφάνεια σε κυκλοφορία. Οι επαναλαμβανόμενες καμπύλες συνδέουν τις μορφές, όμως κάθε κατεύθυνση της κίνησης διατηρεί τη δική της δύναμη. Η αδρή επιδερμίδα διαφυλάσσει την αντίσταση του υλικού και προσδίδει στην ομάδα μια αρχαϊκή ένταση. Το έργο ανακαλεί τις Αμαζόνες ως συλλογική εικόνα επαγρύπνησης, αντοχής και κοινής δύναμης.